PRIYANKA & PRATAP — “నీ పేరు తెలియకముందే… నిన్నే ప్రేమించాను ❤️” Create a cinematic, emotional Telugu animated love story about Priyanka and Pratap. Use the uploaded real photographs of Priyanka and Pratap as the primary face references. Create semi-realistic animated versions of them, keeping their facial identity, facial proportions, hairstyle characteristics and overall appearance recognizable throughout the entire film. Do NOT make them look like generic AI characters. Their faces should remain consistent from scene to scene. The story takes place in South India and follows their relationship over approximately three years. The film should feel like a beautiful romantic movie based on real memories. IMPORTANT BACKSTORY — CHILDHOOD CONNECTION Priyanka and Pratap were not complete strangers. They had known of each other since their school days because they studied in the same school. Priyanka was Pratap's junior in school. However, after their school years, they went on with their separate lives and did not see each other for several years. By the time Priyanka entered her B.Tech first year, they had not met or seen each other in a long time. Therefore, the temple scene is not the first time Pratap ever knew Priyanka existed. Instead, it is the beautiful moment when Pratap sees Priyanka again after many years and suddenly looks at his childhood-school junior in a completely different way. This distinction is extremely important throughout the animation. Use different costumes, hairstyles, accessories and environments according to each stage of the story. Keep the characters visually consistent even when their clothes change. Use cinematic camera movements, realistic lighting, natural body language, emotional eye expressions, soft depth of field, beautiful transitions and a warm romantic color atmosphere. The narration and dialogues must be in natural Telugu, with emotionally expressive Telugu voice acting and accurate lip synchronization. Do not make the narration sound like Priyanka is simply reading her own story. Narrate it like a beautiful cinematic love story being told about two people whose lives slowly found each other. --- SCENE 1 — YEARS LATER, ONE FAMILIAR FACE Visual: A beautiful newly opened Hindu temple in a peaceful South Indian town. The temple is decorated with flowers, traditional toranalu, lamps and festive decorations. Young Pratap, now a B.Tech student, enters the temple with his family/friends. He is casually looking around. Then suddenly… Across the temple, he notices Priyanka. For a moment, he pauses. Something about her face feels familiar. Then he realizes… It is Priyanka — the girl he had known from his school days, his junior. But he has not seen her for several years. She is now older, more mature and different from the schoolgirl he remembers. Show the realization slowly through his eyes. The crowd gradually becomes softly blurred. Priyanka remains in focus. Pratap looks at her quietly. There is no dramatic dialogue. Just one long, emotional first glance after many years apart. Voice-over: “కొన్ని మనుషులు మన జీవితంలోకి కొత్తగా రారు… కానీ… కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత… మళ్ళీ మన కళ్ళముందు కనిపిస్తారు. ప్రతాప్‌కి ప్రియాంక కొత్త అమ్మాయి కాదు… చిన్నప్పటి నుంచే తెలిసిన అమ్మాయి. అదే స్కూల్… అదే జ్ఞాపకాలు… అతనికంటే ఒక జూనియర్. కానీ… చదువులు పూర్తయ్యాక… జీవితాలు వేరే దారుల్లోకి వెళ్లిపోయాయి. ఏళ్ళ తరబడి వాళ్ళిద్దరూ మళ్ళీ కలవలేదు. ఆ తర్వాత… ప్రియాంక B.Tech మొదటి సంవత్సరంలో ఉన్న రోజుల్లో… ఒక ఆలయ ప్రారంభోత్సవంలో… ప్రతాప్ ఆమెను మళ్ళీ చూశాడు. చాలా సంవత్సరాల తర్వాత… అదే పరిచయమైన ముఖం… కానీ ఈసారి… అతని కళ్ళలో కనిపించిన భావం మాత్రం పూర్తిగా కొత్తది. ఆ క్షణంలోనే… అతని మనసులో ఏదో తెలియని మార్పు మొదలైంది.” --- SCENE 2 — THE GIRL HE ALREADY KNEW Visual: Show brief childhood-school flashbacks. Young Priyanka in school uniform walking through the school corridor. Young Pratap, slightly older, seeing her as a familiar junior. They don't have a romantic relationship at that time. They simply know each other from school. Flashback fades. Return to the temple. Present-day Priyanka is standing in the temple. Pratap looks at her. He remembers those childhood school days. Then his expression changes as he realizes how different his feelings are now. Voice-over: “చిన్నప్పుడు… ఆమె అతనికి ఒక పరిచయమైన జూనియర్ మాత్రమే. ఆమెని చూసిన జ్ఞాపకాలు ఉన్నాయి… కానీ ప్రేమ అనే భావన మాత్రం ఎప్పుడూ లేదు. ఏళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ చూసిన ఆ రోజు… అదే అమ్మాయి… కానీ అతని మనసులో మాత్రం… మొదటిసారి ఒక కొత్త భావన.” --- SCENE 3 — “ఆమె పేరు నాకు తెలుసు…” Visual: Instead of Pratap asking who Priyanka is, show him remembering that he already knows her from school. He casually talks to his female friend about Priyanka. Dialogue: ప్రతాప్: “ఆమె ప్రియాంక కదా… మన స్కూల్‌లో నా జూనియర్.” Friend smiles. ఫ్రెండ్: “అవును… ప్రియాంకే.” Pratap quietly looks back toward Priyanka. Voice-over: “ఆమె పేరు తెలుసుకోవడానికి అతను వెతకాల్సిన అవసరం లేదు… ఎందుకంటే… ఆ పేరు అతనికి చిన్నప్పటి నుంచే తెలుసు. ప్రియాంక… తన స్కూల్ రోజులలో తెలిసిన అదే అమ్మాయి. కానీ… ఆ పేరు ఈసారి అతని మనసులో వినిపించిన విధానం మాత్రం కొత్తగా ఉంది.” --- SCENE 4 — THE SEARCH BEGINS Visual: After seeing Priyanka again, Pratap becomes curious about her present life. He wants to know what she is doing now. He tries to find her on social media. Instagram. Facebook. Other social platforms. He asks around. He remembers places where he might see her again. He looks around near the place where she might catch the bus. He waits sometimes, hoping to see her. But he cannot find her easily. Show his disappointment realistically. Voice-over: “చిన్నప్పటి పరిచయం ఉంది… కానీ ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత… ఆమె జీవితం ఎలా మారిందో అతనికి తెలియదు. ఎక్కడ చదువుతోంది? ఎక్కడికి వెళ్తుంది? ఎలా ఉంది? తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి మొదలైంది. సోషల్ మీడియాలో వెతికాడు… ఎవరినో అడిగాడు… ఎక్కడైనా కనిపిస్తుందేమో అని చూశాడు… చివరికి… ఆమె బస్ ఎక్కే దగ్గర కూడా ఎదురుచూశాడు. చిన్నప్పటి నుంచి తెలిసిన ఆ అమ్మాయి… ఇప్పుడు తన జీవితంలో ఎందుకింత ప్రత్యేకంగా మారిందో… అతనికే అర్థం కాలేదు.” --- SCENE 5 — THE ACCIDENTAL SNAPCHAT CONNECTION Visual: One evening, Pratap is scrolling through Snapchat. He sees an account named “Priyanka”. He is unsure whether it is the same Priyanka. He thinks it might even be someone else, perhaps his senior's sister. He sends a request casually. Cut to Priyanka receiving the request. She recognizes Pratap because she already knows him from their school days. She accepts. Pratap suddenly realizes that this is actually the same Priyanka he had recently seen at the temple. His face lights up. Voice-over: “అనుకోకుండా… ఒకరోజు అతని ఫోన్ స్క్రీన్ మీద… ‘Priyanka’ అనే పేరు కనిపించింది. అదే ప్రియాంక అయి ఉంటుందా? లేక ఇంకెవరైనా? అతనికే తెలియలేదు. అయినా… ఒక చిన్న request పంపాడు. అవతల నుంచి… ఆ request accept అయింది. అప్పుడు… అతని అనుమానం నిజమైంది. తాను ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ఆలయంలో మళ్ళీ చూసిన… చిన్నప్పటి తన స్కూల్ జూనియర్… అదే ప్రియాంక.” --- SCENE 6 — THE CONVERSATIONS Visual: Montage of their early Snapchat conversations. At first, the conversations feel slightly familiar because they already have a school connection. Small messages. School memories. Good morning messages. Random conversations. Late-night conversations. Gradually becoming comfortable with each other. Show their smiles while looking at their phones. Show Pratap slowly realizing that his feelings are becoming deeper. Voice-over: “మాట మొదలుపెట్టడానికి… వాళ్ళకి కొత్త పరిచయం అవసరం లేదు. ఎందుకంటే… వాళ్ళ మధ్య చిన్నప్పటి నుంచే ఒక పరిచయం ఉంది. కానీ ఆ పరిచయం… ఇప్పుడు రోజువారీ మాటలుగా మారింది. చిన్న చిన్న conversations… తర్వాత గంటల తరబడి మాటలు… తెలియకుండానే… ఆ మాటలు వాళ్ళిద్దరి రోజుల్లో ఒక భాగమయ్యాయి.” --- SCENE 7 — HE WAS AFRAID TO PROPOSE Keep the original scene, but make it clear that Pratap's feelings developed after seeing Priyanka again after years. Voice-over: “చిన్నప్పటి పరిచయం… ఏళ్ళ తర్వాత ఒక చూపు… ఆ తర్వాత మొదలైన మాటలు… ఇవన్నీ కలిసేలోపే… ప్రతాప్‌కి తన మనసులో ఏముందో అర్థమైపోయింది. కానీ ఆమెకు చెప్పడానికి మాత్రం భయపడ్డాడు.” --- SCENE 8 — HER FIRST ANSWER Keep the original scene exactly in terms of the relationship development. Priyanka says: “నాకు ప్రేమ మీద అసలు interest లేదు… నీకు నా మీద ఏమైనా feelings ఉంటే… దయచేసి వాటిని ఆపుకో.” Show Pratap becoming quiet and respecting her decision. --- SCENE 9 — TWO MONTHS LATER Keep the original proposal and acceptance. The emotional context should be: A childhood school connection → years without seeing each other → reunion at the temple → conversations → feelings → proposal → relationship. --- SCENES 10–23 Keep the remaining story exactly as established: - Their beautiful beginning - Their first movie together — Pushpa 2 - Brezza drives - Restaurants - Temple visits - Photographs - Family memories - Pratap's mother and brother becoming familiar with their relationship - Their fights and reconciliations - Their outings as four people - Three years passing - Priyanka's B.Tech final year - Their career dreams - Their future together - Pratap's nervousness about telling his father - Their dream of both families accepting them - Their belief that caste and money should not come between their love - The symbolic “తాళి కట్టలేదు… కానీ నా మనసులో నువ్వే నా భార్య” moment - Returning to the same temple - The future wedding vision - The final happy ending --- FINAL TEMPLE PARALLEL Opening: Pratap sees Priyanka again after many years. He remembers her as his school junior. But for the first time, he sees her with love in his eyes. Ending: Three years later, they stand together at the same temple. This time, there is no distance between them. Final narration: “ఏళ్ళ క్రితం… ఒకే స్కూల్‌లో చదివిన ఇద్దరు మనుషులు… తర్వాత ఎవరి జీవితాల్లో వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు. కొన్ని సంవత్సరాలు… ఒకరినొకరు చూడలేదు. కానీ… ఒక ఆలయ ప్రారంభోత్సవం… వాళ్ళని మళ్ళీ ఒకే చోటికి తీసుకొచ్చింది. అతను ఆమెను మళ్ళీ చూశాడు… ఈసారి… ఒక జూనియర్‌గా కాదు… తన మనసుకి దగ్గరైన అమ్మాయిగా. ఒక చిన్న చూపు… కొన్ని conversations… ఒక ప్రేమ… ఎన్నో నవ్వులు… ఎన్నో గొడవలు… ఎన్ని సార్లు దూరమైనా… మళ్ళీ ఒకరినొకరు చేరుకున్న రెండు మనసులు… అదే వాళ్ళ కథ. ఇది ఇంకా ముగిసిన కథ కాదు… ఇది… వాళ్ళు కలిసి రాయబోయే జీవితానికి మొదటి కొన్ని పేజీలు మాత్రమే. ఎందుకంటే… చిన్నప్పటి నుంచి తెలిసిన నువ్వు… ఏళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ కనిపించిన రోజున… నా ప్రపంచంలో ఇంత పెద్ద భాగమవుతావని… నాకు కూడా తెలియదు. ఇప్పుడు మాత్రం… నా ప్రతి రేపులోనూ నువ్వే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. ప్రియాంక & ప్రతాప్ ❤️ మా కథ… ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది. FADE OUT. End with soft instrumental music and the gentle sound of temple bells.